przeznaczenie

TAK, to my kreujemy swoje przeznaczenie.

Ale także zawsze możemy naprawić swoje błędy. Nie można ich cofnąć to chociaż wierzymy, że możemy naprawić. Bo czymże byłoby życie bez tej wiary, człowiek bałby się zrobić jakikolwiek krok do przodu; cały czas zastanawiałby się czy podejmuje właściwą decyzję. A jak nie posuwamy się do przodu, stoimy w miejscu to się cofamy. Więc musimy iść na oślep z nadzieją na to, że dokonaliśmy właściwego wyboru. Tak, to jest najlepszy wybór- ryzykować zamiast uciekać. Mam nadzieję..

Kilka

W ryzyku może być nagroda. Mogą być też przykre następstwa. A kiedy masz już wynik, które chciałeś, nie lepszego uczucia na świecie. Ale co jeśli ich nie masz.

Mózg jest najbardziej tajemniczym organem ludzkiego ciała. Uczy się, zmienia, dopasowuje, mówi co widzimy, słyszymy. Dzięki niemu czujemy miłość. Myślę, że w nim znajduje się ludzka dusza. Nieważne jak dogłębnie będziemy go analizować, nikt nie jest w stanie powiedzieć jak pracuje ta delikatna substancja szara w naszej czaszce. A kiedy jest uszkodzony.. Kiedy jest z nim coś nie wporządku Wtedy robi się jeszcze bardziej ciekawie.

Każdy o tym wie. Uczyliśmy się tego na biologi. Przystosuj się albo giń. Dostosowanie nie jest łatwe. Musisz walczyć z oponentem, odpierać jego ataki, a czasami nawet zabić.



Nie bez powodu wolałam szczęście w samotności, nie dla tego, że jest się szczęśliwszym. Jeśli kogoś pokochasz i nic z tego nie wyjdzie, można tego nie przeżyć. Łatwiej jest być samemu. Co jeśli nauczyłeś się że potrzebujesz miłości.. a potem jej nie doświadczasz. Jeśli sprawia Ci przyjemność i na niej polegasz? Co jeśli ukształtowałeś życie wokół niej.. a potem.. się sypie? Można w ogóle coś takiego przeżyć? Utrata miłości jest jak martwica. Jak umieranie. Z tym, że.. śmierć się kończy. A to? Może trwać wiecznie...

Pogubiliśmy się w życiu, ale czy to nie oznacza, że idziemy dobrą drogą?
W życiu chodzi o gubienie się i odnajdowanie. Bo gdybyśmy się nie gubili nie było by porażek. Bez porażek nie da osiągnąć się sukcesu. Trzeba być silnym, żeby wygrać, a to porażki tego dokonują. Bo albo zginiesz, albo przeżyjesz i będziesz silniejszy. 

Są w życiu chwile, w których dokładnie wiem co czuję, jak to powiedzieć i co to spowodowało.
Poszłam na zajęcia chociaż nie musiałam, poszłam dla siebie i dostałam z to nagrodzona natchnieniem. Katharsis. Jestem ogólnie ambitna i zawsze, ale to zawsze jest mi za mało, chciałabym mieć więcej, chciałabym mieć wszystko i wiem, że wszystko jest możliwe nawet spełnienie 'niemożliwego'. Ale wydaje mi się, że doskonale potrafię cieszyć z małych rzeczy. Wystarczy chwila, moment, kawałek piękna... Niektórzy mają więcej ode mnie, dużo więcej od większości ludzi, a nie posiadają najważniejszego - szczęścia. A więc dzisiaj odkryłam wiersz, który jest arcydziełem, poczułam czytając to pierwszy raz. Kwintesencja szczęścia.

 Czesław Miłosz

Dar

Dzień taki szczęśliwy.
Mgła opadła wcześnie, pracowałem w ogrodzie.
Kolibry przystawały nad kwiatem kaprifolium.
Nie było na ziemi rzeczy, którą chciałbym mieć.
Nie znałem nikogo, komu warto byłoby zazdrościć.
Co przydarzyło się złego, zapomniałem.
Nie wstydziłem się myśleć, że byłem kim jestem.
Nie czułem w ciele żadnego bólu.
Prostując się, widziałem niebieskie morze i żagle.

Ludzie powinni zacząć cieszyć się z małych rzeczy. Na tym polega szczęście. A na szczęściu polega życie. Ten kto to zrozumie będzie szczęśliwszy od ludzi, którzy mają wszystko, ale nie umieją się cieszyć.  

Miłość jest wyjątkowa i jest darem.
(...) I zawsze pojawia się takie uczucie, że na całym świecie istnieje tylko jedna osoba, którą możesz pokochać. A później znajdujesz kogoś innego. I wydaje Ci się śmieszne, że kiedykolwiek się o to martwiłaś.

Może na świecie nie ma tylko jednej bratniej duszy dla każdego. To byłby strasznie głupi układ.

Bo kiedy bierzesz swoje witaminy, płacisz podatki i nigdy nie przekraczasz granic, wszechświat i tak obdaruje Cię ludźmi, których możesz pokocha, a później pozwoli im prześliznąć się przez Twoje palce jak woda. I co Ci wtedy pozostanie? Witaminy i nic więcej. 

Klucz

KLUCZ DO ŻYCIA

Zapamiętaj sobie to do końca życia.

Kluczem do życia jest bieganie i czytanie.Bieganie pomaga w walce z wewnętrznymi słabościami, a czytanie może rozwiązać każdy, dosłownie każdy nasz problem, bo przed nami byli ludzie, miliardy, miliardy ludzi, którzy mieli te same problemy przed nami.

Może tak zwięźle i krótko będzie najlepiej przedstawione.

A więc zaczęłam prowadzenie bloga. Nie będą tu zawsze moje myśli, ale też natchnienia.
Zaczęłam też dzięki Deride (Deridka jesteś wielka). Chcę zebrać tu wszystko, dosłownie wszystko; całą mądrość. Nie wiem czy to dla ambicji, czy dla ludzi, czy po prostu dla siebie. Może to najnormalniej w świecie pomoże mi dalej 'walczyć'.